Het is druilerig weer buiten. Binnen heb ik lekker de verwarming aan en op tafel staat een lekker koppie thee. Ideale omstandigheden om weer eens een flinke slag te slaan met het fotoboek van Pascalle.

Maar waar ben ik aan begonnen??? Wxc3xa9xc3xa9r een walk-down-memory-lanexe2x80xa6
Ik sleep alles wat ik voor de fotoboeken nodig heb erbij en settel me aan de keukentafel.

Wat is Pascalle nog kleinxe2x80xa6 en wat leefde ik toen ik mooie tijden.
Voor mijn ogen passeren fotoxe2x80x99s waar we met zxe2x80x99n drieen op staan.
We staan er lachend en gelukkig op, met tussen ons in een prachtig poppetje: onze dochter.

xe2x80x9cAl drie jaar ging het slecht!xe2x80x9d, een zin die ik keer op keer in mijn hoofd hoor, een zin die out of the blue ineens tegen mij gezegd werd terwijl mijn bijna 3 jarige dochter op bed ligt.

Als ik kijk naar de fotoxe2x80x99s voel ik wat ik op die momenten voelde.
Geluk omdat ik alles had wat ik had, liefde voor de man die eindelijk weer thuis was bij ons nxc3xa1 intensieve oefeningen en compleetheid van een gezin. Wat wilde ik nog meer?

En nu, met hxc3xa9xc3xa9l vxc3xa9xc3xa9l moeite plak ik de fotoxe2x80x99s in waar mijn ex op staat.
Door alles wat hij zegt en heeft gedaan en nog steeds doet, vind ik dat hij geen plek meer verdiend in het boek waar ik zoveel aandacht, liefde en tijd in steek.
Dat waren ook de drie kernwoorden die ik in onze relatie stak.

Toch zie ik op de afgelopen bladen in het fotoboek meerdere malen de verschijning van mijn ex. Voor mijn dochter zorg ik ervoor dat het fotoboek compleet wordt, compleet voor haar beleving.
Want het blijft xe2x80x9cplatxe2x80x9d materiaalxe2x80xa6 En als het voor haar klopt, dan moet ik dit voortzetten.

Ik zet mijn eigen gevoel even op 0, puur alleen voor het fotoboek.
Van binnen kook ikxe2x80xa6
Want mijn ex vecht niet voor wat het beste is voor onze dochter. Ik ben erg benieuwd of hij zo ook zou reageren als hij full-time voor onze dochter zou moeten zorgen.

In mijn hand heb ik een foto van ons drietjesxe2x80xa6 Ik kijk ernaar en voel tranen over mijn wangen. Ik verscheur de foto, gooi hem in de prullebak die naast me staat en ik plak een andere foto ervoor in de plaats.

Pascalle zal het gemis van die ene foto niet voelen, maar als ze kijkt naar het fotoboek zal ze voelen met hoeveel ik gevoel xc3xa9n liefde ik dit boek voor haar heb gemaakt.

Hoe verder ik in het fotoboek kom, hoe minder ik mijn ex zie.
Ik zie namelijk mijn gezin, mijn liefde, mijn geluk: ik en mijn dochter.
En ook al lopen er tranen over mijn wangen, ik weet waarom ik nu nog overeind sta xc3xa9n waarom ik af en toe weer kan lachen.

Zou het fotoboek helpen om alles bij mij een plek te geven?
Ik maak een flinke slag met het inplakken en hoewel ik me er enorm rot en verdrietig onder voel, ik zie Pascalle groeien. Opgroeien tot een prachtige meid!
En wat een geluk dat ik elke ochtend een heerlijke knuffel van haar krijg.

Dat zou ik eens op een foto moeten zettenxe2x80xa6